آموزش گریم کبودی و زخم روی صورت

You must need to login..!

کد Embed

توضیح

آموزش گریم کبودی و زخم روی صورت

درباره گریم سینمایی

با توجه به نقشی که این حرفه در جان دادن به فعالیت‌های هنری از جمله در بخش تولیدات سینمایی دارد، به نظر می‌رسد که بدون وجود این حرفه، فعالیت‌های هنری در سینما، تئاتر و تلویزیون و ایفای نقش هنرمندان نیز چندان جذابیت و موفقیت نخواهد داشت.


در واقع، علاوه بر توان و تاثیری که نوع نگاه و عملکرد یک هنرمند در معرفی شخصیت‌های یک اثر یا داستان دارد، صنعت گریم نیز به همان میزان در جان دادن و همسان‌سازی نقش ها، برای هنرمندان موثر است.

این هنر سابقه‌ای بس طولانی در کشور دارد، بطوری که حتی قبل از شروع ساخت نخستین اثر هنری (فیلم) در دنیا، این صنعت به صورت ابتدایی در ایجاد تغییر چهره برخی از افراد فعال در نمایشهای محلی، سیاه بازیها و حتی شعبده بازی‌های زمان‌های دور در کوچه، محله، روستاها و شهرها، به نوعی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

اما امروزه این حرفه در تولیدات صنعت سینما و بخش‌های دیگر هنری به عنوان یکی از محوری‌ترین ابزارهای هنری مورد نیاز، مورد توجه است.

ایجاد دانشگاههای هنری و آموزش فعالیت‌های هنری با روش‌های علمی، که یکی از شاخه‌های اصلی آن صنعت گریم است، نشان از اهمیت و ارزش این حرفه دارد.

اگرچه این حرفه در صنعت سینمایی کشور رشد خوبی داشته است، اما در سال های اخیر تحولات گسترده‌ای در بخش گریم در سینماهای جهان رخ داده که در مقایسه با وضعیت آن در کشور، فاصله ی زیادی پیدا کرده است.


انواع گریم سینما

دوره‌ی تخصصی گریم سینمایی یا همان نامتعادل سازی شامل دو بخش گریم دو بعدی و گریم سه بعدی می‌باشد.

متعادل سازی :

شناخت انواع عیوب چهره ، بزرگ و کوچک کردن اجزا صورت ( تکنیک سایه روشن) کوچک و بزرگ کردن و متعادل کردن چشم ها ، تغییر و تنوع در فرم ابروها و تعادل سازی کلیه قسمت های چهره )

نا متعادل سازی :

پیر و جوان کردن ،ایجاد زخم و جراحت، سوختگی، شکستگی، خال و تاول، بالماسکمه، چهره های عروسکی و کارتونی و آشنایی با گریم سبک های مختلف سینما

پروتز سازی:

قالب گیری چهره با روش های مختلف ، ساخت انواع ماسک فانتزی، لاتکسی ،پاپیه ماشه و شبیه سازی

آسمونی

گر شما به مد و آرایش علاقه مند بوده و از به کار بردن تخیل تان لذت می برید، شغل چهره پردازی برای شما مناسب است.

گریم واژه ای فرانسوی است به معنای هر گونه تغییر در چهره ، دست و پا و سایر اعضای بدن در جهت رساندن شخص به چهره مطلوبی كه مد نظر طراح است بوده و شامل انواع گریم های تئاتری ، تلویزیونی ، سینمایی و گریم شخصی و … می شود. کسی که کار گریم را انجام می دهد، گریمور یا چهره پرداز نامیده می شود. در واقع گریمور آرایش چهره بازیگران برای حضور در نمایش‌های تلویزیونی، سینمایی یا تئاتری را بر عهده دارد. هنر گریم در جهان قدمتی طولانی داشته و  به دوران مصر باستان بازمی گردد و هنگام آماده شدن برای بسیاری از آیین های سنتی یا مذهبی از آن استفاده می شده است.

گریمور یا چهره پرداز از سبک های مختلف آرایش صورت و مو استفاده می کند تا افراد را برای قرار گرفتن در مقابل دوربین سینما و تلویزیون آماده کند. گریم یا چهره پردازی انواع مختلفی دارد که عبارتند از :

چهره پردازی ساده :در حقیقت نوعی پرداخت معمول و ساده‌ای است که ظاهر اساسی صورت را تغییر نمی‌دهد.

متوازن سازی یا چهره پردازی اصلاحی: در واقع وظیفه این نوع چهره‌پردازی ،‌کم کردن اثر جلوه‌های ناخوشایند و افزون‌سازی ویژگیهای خوب صورت ومتعادل سازی اعضای صورت است.

چهره‌پردازی برای شخصیت‌سازی: تغییر دادن ظاهر بازیگر ،‌به طوری که با شخصیت مورد نظر سازگار باشد.

کار گریم در تئاتر به گریم نمایش معروف است که به معنای ایجاد پوششی موقت بر چهره و بدن بازیگر نمایش جهت دستیابی به شخصیتی جدید می باشد. در واقع گریم نمایش برای برطرف کردن عدم هماهنگی خصوصیات جسمانی چهره و بدن بازیگر با نقش مورد نظر و ایجاد شرایط مناسب جهت رویت و بیان حالات چهره و بدن بازیگر در عرصه ی نمایش می باشد. 

در گریم و چهره پردازی معمولا طراح گریم و مجری گریم وجود دارد. طراح گریم فردی است که دارای تخصص علمی و عملی و تجربه کافی در زمینه گریم باشد و مسئولیت طراحی شخصیت های مورد نظر را بر عهده دارد و کلیه مراحل اجرای گریم توسط مجریان گریم زیر نظر و با هماهنگی او انجام می گیرد. همچنین بر اساس نوع نمایش و درخواست کارگردان ( سفارش دهنده ) کلیه ساخت و سازها از جمله : ماسک ، سربریده، قطعات مختلف صورت و اعضای بدن ، پوسته سر ، بافت ریش و سیبیل و کلاه گیس و جلوه های ویژه گریم … را طراحی و تحت نظارت او تهیه و آماده می شود. مجری گریم نیز فردی است که انجام گریم چهره و بدن بازیگران بر اساس طرح طراح گریم و زیر نظر او را به عهده دارد. مجری گریم می بایست دارای دانش علمی و عملی کافی در زمینه گریم باشد و بتواند به نحو احسن از مواد مخصوص گریم استفاده نماید. در برخی کارها طراحی و اجرای گریم بر عهده یک چهره پرداز می باشد.

گریمورها یا چهره پردازان می توانند به تنهایی یا به عنوان دستیار یک گریمور حرفه ای و یا به عنوان عضوی از یک تیم گریم بزرگ کار کنند. آنها می توانند در تلویزیون، تئاتر، کنسرت ها، عکاسی ها، سالن های چهره پردازی و نمایشگاه های مد کارکنند.

اغلب گریمورها برای ورود به این کار باید دانش و تخصص لازم را از طریق تحصیلات آکادمیک و یا دوره های تخصصی آزاد کسب کنند.

گریمور یا چهره پرداز اغلب ساعات کاری طولانی و نامنظمی دارد که بسته به نوع پروژه متفاوت است. معمولا کار او از صبح خیلی زود قبل از شروع فیلم برداری آغاز و گاهی در شب ها به خصوص در اجراهای زنده تلویزیونی، تئاترها یا کنسرت ها خواهد بود  .محل کار گریمور یا چهره پرداز در استودیوهای فیلم و تلویزیون،  اتاق های لباس پشت صحنه تئاتر یا در اتاق های موقت سر صحنه فیلم برداری می باشد. او باید توانایی بدنی خوبی برای کار ایستاده در ساعت های طولانی را داشته باشد. 
 
 در ادامه توضیحات کاملی درباره وظایف گریمور، مهارت و توانمندی های مورد نیاز چهره پردازی، تحصیلات لازم برای ورود به شغل گریموری، بازارکار و فرصت شغلی چهره پرداز، درآمد چهره پرداز و برخی از چهره پردازان معروف ایرانی ارائه می شود.


وظایف  چهره پرداز یا گریمور

گریمور یا چهره پرداز می تواند با نگاه کردن به یک فرد و استفاده از تکنیک های آرایشی و وسائل جانبی مانند انواع کلاه گیس ها، چهره متفاوت دیگری از او بسازد. همچنین می تواند انواع زخم ها و تغییرات مصنوعی را در فرد ایجاد کند.

بسته به نوع کار، وظایف گریمور یا چهره پرداز عبارتند از :

مشورت با کارگردان و شنیدن نظرات و ایده های او در خصوص نوع گریم ها

بررسی و طراحی مدل های مو و آرایش متناسب با کار خود ( متناسب با نوع فیلم، تئاتر، برنامه های تلویزیونی، کنسرت، برنامه های تبلیغاتی و…)

آراستن و مدل دادن به مو

استفاده مناسب از کلاه گیس ها، تکه های مو مصنوعی و کلاه های طاسی

استفاده از پروتزهای آرایشی برای ایجاد چهره ای متفاوت از فرد

یادداشت برداری و عکس برداری از مراحل و نتایج نهایی کار برای استفاده در دفعات بعدی

آماده بودن برای تثبیت کردن یا انجام دوباره آرایش مو و صورت در حین کار فرد

پاکیزه و منظم نگه داشتن محیط و ابزار کار

گریمور در شغل خود با طراحان تولید، طراحان صحنه و لباس، مسئول نور و دوربین و بازیگران ارتباط کاری نزدیکی دارد.
 

مهارت و توانمندی های مورد نیاز چهره پرداز

خلاقیت و تخیل – برای ساختن چهره مورد نظر متناسب با داستان فیلم، تئاتر و…

مهارت ارتباطی خوب – برای ایجاد ارتباط نزدیک با سایر عوامل پروژه های مختلف فیلم سازی، نمایش تئاتر، برگزار کننده کنسرت و…

استقامت، صبر و تمرکز – چون برخی گریم ها بسیار سخت و پیچیده هستند، گاهی ساعت ها به طول می انجامند. گاهی نیز در طول گریم باید مرتبا نظرات کارگردان را در نظر گرفت و در گریم تغییراتی که مورد نظر اوست را اعمال کرد. همه این کارها نیاز به صبر و تحمل زیادی دارد.

توانایی تحمل فشار کاری زیاد

دقت بالا و توجه زیاد به جزئیات – کوچکترین جزء صورت یا بدن بازیگر مورد توجه مخاطبان و تماشاچیان می باشد. به خصوص در فیلم سازی که بسیاری از تصاویر از نماهای نزدیک گزفته می شود. بنابراین گریمور باید به جزئی ترین موارد در کارش توجه کند.

توانایی کار تیمی خوب – برای به انجام رسیدن مطلوب کار



تحصیلات لازم برای ورود به شغل گریموری

داشتن مهارت و تجربه در شغل گریم بسیار مهم و کلیدی است. داشتن تحصیلات دانشگاهی مرتبط نیز در کسب موفقیت در این حوزه بسیار کمک کننده و مفید می باشد. در سیستم آموزش عالی توجه ویژه ای به رشته گریم نشده و تنها در دانشگاه جامع علمی و کاربردی رشته گریم و ماسک در سطح کارشناسی وجود دارد. رده تحصیلات تکمیلی رشته گریم یا چهره پردازی در دانشگاه های کشور تعریف نشده است.

بسیاری از افرادی که وارد شغل گریم شده اند، در آموزشگاه های آزاد دوره های تخصصی گریم و چهره پردازی را گذرانده اند. بسیاری از این آموزشگاه ها توسط گریمورهای مجرب کشور اداره می شود.

گریم چیست؟ ریشه و اصل پیدایش گریم را در دوران ایتدایی، در مراسم آئینی می توان جست ، در این مراسم ، از گریم به شکل ابتدایی استفاده شده است. چهره ها را با رسوب مختلف ، رنگهای معدنی و یا عصاره گیاهان رنگ آمیزی می کردند و گاه صورتک هایی که از پوست درختان تراشیده شده بود ، بر چهره می نهادند. در طول زمان همچنان گریم را نزد مصریان باستان می توان مشاهده کرد که عمدتاً اطراف چشمان را با رنگ سبز و خطوط سیاه رنگ آمیزی می نمودند ، آفریقاییان نیز علاوه بر بکار بردن رنگهای شاد و زنده برای چهره ، سر را با پرهای رنگی تزئین می کردند و در آئین های خود ، صورتک های بزرگ و کوچک و الوان بر چهره می نهادند ، همچنین سرخ پوستان با بکار بردن رنگهای مختلف بر چهره و تزئین سر با پرهای رنگی و صورتک هایی با رنگ های بسیار شاد ، گریم را در زندگی و آئین های خود به کار می بستند. بشر از بدو خلقت در پی فراهم آوردن موجبات سرگرمی خویش به اشکال گوناگون بوده است، مانند : بازی با سایه ، اجرای رقص ، موسیقی و نمایش. در نمایش ، بازیگر (مجری اصلی) سعی کرده است، برای داشتن چهره ای متفاوت از دیگران و نیز به منظور تاثیر گذاردن نقش بر تماشاگر با تغییر شکل دادن خود به کمک رنگ آمیزی چهره ، مو و به کار بردن صورتک ، توسل جوید. امروزه واژه گریم در زبان فرانسه از سال ۱۷۷۸ میلادی مفهوم آنچه در نمایش مورد نظر است بکار گرفته شده ، به معنای اداء شکلک، صورتک و یا نقش یک پیر مسخره. مصدر این کلمه گریمه به معنای خطوط پیری بر چهره انداختن ، آراستن چهره برای تئاتر و سینما است، صفت فاعلی آنرا گریمور می نامند. گریم در ردیف هنرهای نمایشی ظریف محسوب می شود. این هنر بر پایه نقاشی و مجسمه سازی بنا شده است. نقاش ، نخست با کمک قلم مو ، صفحه بوم را با رنگی می پوشاند ، سپس با سایه روشن منظره یا چهره ای را می آفریند . مجسمه ساز با ایجاد حجم و خطوط بر مقداری گل یا گچ چهره ای را خلق می کند . بوم گریمور چهره بازیگر است ، با سطحی جاندار و حساس. گریمور با رنگ آمیزی چهره به وسیله فن(رنگ زمینه) ، سپس با کمک قلم مو و نوک انگشتان با رنگ و روغن مخصوص چهره ، با ایجاد خطوط سایه و روشن شخصیتی را بر چهره بازیگر می آفریند. گاهی نیز با تغییر دادن اعضای چهره با خمیرهای مخصوص و قالب گیری از چهره بازیگرو اضافه کردن قسمت هایی بر مدل مورد نظر عملیاتی مشابه مجسمه ساز انجام می دهد. گریم ، پوشش چهره بازیگر است ، بکار گرفتن و استفاده کردن از این پوشش نیاز به ظرافت و دقت بسیار دارد. گریم در دو نوع است . نوع اول گریم صحنه ، که شامل : تئاتر ،اپرا و باله است ، که هر کدام حاوی تکنیک خاص خود است. گریم اکران شامل : سینما ، تلویزیون و عکاسی است که تکنیک کار هر کدام تا حدودی از هم متمایز می باشد پایه و اساس هر دو یکی است، ولی در رنگ آمیزی چهره و کاربرد رنگ جهت حجم ها تفاوت کلی دارند. گریم تئاتر در مقایسه با گریم سینما ، تلویزیون و عکاسی غلیظ تر و در مقابل گریم سینما ، تلویزیون و عکاسی نیازمند ظریف کاری و دقت بیشتری است *   نقش گریم در تئاتر (گریم و چهره پردازی) از آغاز پیدایش نمایش در مصر ، یونان ، هند ، چین و ژاپن هنر گریم همواره در کنار بازیگر بوده است . گریم گاه با رنگ آمیزی مو ، زمانی با نقاشی بر چهره و گاه بصورت صورتک های کامل و نیمه بازیگر را به ارائه شخصیت های مورد نظر قادر ساخته و تماشاگر را به خصوصیات شخصیت نمایش واقف نموده است. گریم ، بازیگر را قادر به ایفای نقش هایی نموده است ، که بدون استفاده از آن خصوصیات جسمانی ، چهره بازیگر می توانسته است مانعی جدی برای ارائه نقش بصورت کامل باشد. گریمور با شخصیت بخشیدن بر چهره بازیگر ، او را در اجرای نقش یاری می دهد ، بدین ترتیب گریم مکمل کار بازیگر و یاری کننده او در بازی است.در صحنه تئاتر به علت تابش نور پروژکتور ، چهره بازیگر بیرنگ و مسطح است. بواسطه مسافت ، خطوط آن نا مشخص به نظر می رسد. چشمها و ابروها در هم و حفره مانند جلوه می نمایند. گریمور با دو هدف گریم صحنه را بر چهره بازیگر (زن – مرد) انجام می دهد. با زدن فن (رنگ زمینه چهره) به چهره بازیگر رنگ طبیعی می بخشد. با عمل تصحیح ، زیر ابروها را تا حدی محو می نماید. پشت چشم را با رنگ روشن رنگ آمیزی نموده به آن حجم می دهد. خطوط چشم و ابروها را ترسیم می نماید، در نتیجه چشم ها و ابروها از یکدیگر باز شده و میمیک چشم و ابروها به آسانی به تماشاگر منتقل می گردد. با تکنیک سایه و روشن حجم های چهره مانند بر آمدگی ابروها، بر جستگی گونه ها ، سطح بینی ، پره های بینی ، چانه و فک را مشخص می نماید. گریمور با دو هدف گریم را بر چهره بازیگر انجام می دهد ، نخست بهتر نشان دادن حجم ها ، خطوط و میمیک چهره بازیگر به تماشاگر ، سپس شخصیت بخشیدن ظاهری بر چهره ، با در نظر گرفتن هدف اول. گریم تئاتر باید به اندازه ای باشد که به میمیک چهره لطمه نزند. چنانچه شخصیتی کامل بارنگ و روغن بسیار بر چهره بازیگر کار شود ، میمیک چهره تا حدودی از بین می رود و گریم بشکل صورتک ارائه می شود ، در اغلب نمایش های شرق مانند کاتاکی تئاتر چین ، نو ، کابوکی، از این نوع گریم استفاده می کنند ، که به آن (گریم ماسک) یا گریم (اکسپرسیون) می گویند. در گریم تئاتر فاصله بازیگر با تماشاگر در نظر گرفته می شود ، نمایش در سالن بزرگ بدیهی است که فاصله تماشاگر با بازیگر زیاد است ، گریم ، غلیظ تر انجام می پذیرد ، بدین شکل که سایه تیره تر و روشنی ، روشن تر از معمول به کار می رود. در سالن کوچک ، فاصله تماشاگر با بازیگر کمتر است، گریم رقیق تر انجام می گیرد. رنگ فن طبیعی تر و سایه روشن ، روشن تر از معمول انتخاب می گردد. در سالن بزرگ خطوط و حجم های اصلی چهره به کار گرفته می شود در صورتی که در سالن کوچک علاوه بر خطوط و حجم های اصلی ، خطوط ریز نیز کار می گردد. رنگ فن (رنگ زمینه)که چهره را می پوشاند ، برای شخصیت ها ، متفاوت بکار می رود.  معمولاً رنگ زمینه متمایل به نارنجی کم رنگ مخصوص گریم تئاتر ساخته شده است ، در زیر نور پروژکتور این رنگ ، رنگ طبیعی به چهره می دهد و اغلب چهره شخصیتها با این رنگ ، رنگ آمیزی میشود. البته برای بعضی از شخصیت ها نیاز به رنگ زمینه دیگری ست مانند : شخصیت جواب چاق و پیر چاق رنگ زمینه متمایل به قرمز ؛ شخصیت مریض ، پیر و نژاد زرد پوست (ژاپنی و مغولی و …) رنگ زمینه متمایل به زرد و … برای شخصیت کشاورز ، رنگ زمینه قهوه ای روشن ، شخصیت معتاد رنگ زمینه دودی کم رنگ یا عاجی مات ، شخصیت مرفه (جوان- پیر) و بعضی چهره های اروپایی رنگ زمینه متمایل به صورتی ، شخصیت معتاد به الکل رنگ زمینه قرمز روشن، شخصیت معتاد به تریاک رنگ زمینه قهوه ای متمایل به دودی ، شخصیت دلقک و میم ، رنگ زمینه سفید و غیره انتخاب می شود. *  فراگیری رشته گریم تئاتر(گریم و چهره پردازی) گریم تئاتر را به دو طریق می توان فرا گرفت. 1-      آموختن گریم بر چهره خود 2-     آموختن گریم بر چهره دیگران آموختن طریق یک ، خاص بازیگر تئاتر است. یک بازیگر تئاتر از زمان شروع آموختن رشته بازیگری چه در دانشگاه وچه به شکل آماتور ، باید رشته گریم را همزمان در کنار رشته بازیگری فرا بگیرد. چهره خود را از نظر (فرم چهره) حالا میمیک بشناسد. عضو متناسب و یا نا متناسب چهره خود را تشخیص بدهد ، تا بتواند در نقش آفریدن از آنها بهره برد. مسلم است که انجام گریم بر چهره خود تا حدودی مشکل است ، ولی با تمرینات مکرر می توان به این کار مسلط شد. آموختن طریق دو خاص گریمور است، که موظف به انجام گریم بر چهره بازیگر است. بطور کلی با شناخت تکنیک هر کار وهنری آنرا می توان آسانتر فرا گرفت. رشته گریم نیز شامل تکنیک است. مسلم است پیشروی در فراگیری بستگی کامل به میزان علاقه مندی ، ذوق و استعداد فرد به آن رشته را دارد. برای یاد گیری این رشته باید تا حدودی به هنر نقاشی و مجسمه سازی آشنایی داشت. *گریم بر چهره خود(گریم و چهره پردازی) روپوش گریم پوشیده ، بر صندلی با فاصله پنجاه سانتیمتر مقابل آئینه قرار بگیرید ، فن زدن به چهره خود آسان است ولی ترسیم خطوط و سایه تا حدودی مشکل است از اینرو برای ترسیم خطوط ، آرنج دو دست را بر میز قرار دهید با دست چپ مچ دست راست را بگیرید و با قلم مو خطوط را رسم نمایید. تکیه آرنج ها سبب خواهد شد تا تسلط بیشتری داشته باشید . برای سایه می توانید از قلم مو با نوک انگشتان هر دو دست استفاده نمایید ، باید سعی شود خطوط ، سایه ها و حجم های چهره و به طور کلی گریم دو طرف چهره قرینه باشد. *  گریم بر چهره دیگران(گریم و چهره پردازی) بر بازیگر ، روپوش گریم بپوشانید سپس بر صندلی مقابل آئینه قرار گیرد. چهره بازیگر باید بدون حرکت و مستقیم رو بروی آئینه باشد. در طرف راست بازیگر با فاصله ای مناسب قرار بگیرید. فن صحنه را به چهره بازیگر بزنید . خطوط و سایه ها را ترسیم نمایید. با ترسیم هر خط و تبدیل آن به سایه ، به چهره بازیگر در آئینه نگاه کنید چون آئینه گویای تمام عیوب کار خواهد بود و باید سعی شود ، خطوط و سایه ها و حجم های چهره ، بطور کلی گریم دو طرف چهره قرینه باشد. *     آناتومی(گریم و چهره پردازی) یک اصل کار در گریم ، آناتومی و شناخت عضلات و استوان های سر و چهره است ، که گریمور باید به آن آگاهی و شناخت داشته باشد . برای ارائه گریمی صحیح ، آگاهی از زیر بنای چهره یعنی استخوان ها ، عضلات و پوست، امری ضروری است. شناخت یکا یک عضلات چهره و نحوه عمل آنها در کار میمیک ، شخصیت سازی بر چهره بازیگر را آسان خواهد نمود و نیز ایجاد سایه و روشن بر چهره منوط به شناخت استخوان ها و عضلات است. در قسمت تکه سازی مانند ، ساختن پوست سر ، پیشانی ، بینی ، گونه ، چانه ، غبغب و فک و نیز تکه سازی جهت نشان دادن پیری تدریجی به شناخت کافی از آناتومی سر و چهره احتیاج دارد . استخوان ها ، کالبد سر و چهره را تشکیل می دهد و عضلات ، بافتهای متحرکی هستند که بر روی استخوان و اطراف حفره های چهره جای دارند. پوست بر روی عضلات کشیده شده و در واقع حافظ آن است. استخوان بندی چهره بر اثر مرور زمان تغییر می کند و عضلات حالت ارتجاعی خود را از دست می دهند و پوست به استخوان نزدیک می شود و آن را نمایان می سازد. این وضعیت در افراد مسن شدید تر خواهد شد ، لذا گریمور باید این وضعیت را بر چهره ای که مسن می سازد ، پدید آورد و این کار نیز منوط به شناخت کافی استخوان ها و عضلات چهره است. میمیک ، بوسیله عضلات چهره و گردن بر چهره پدید می آید ، عضلات هر کدام میمیک مخصوص به خود دارند ، با حرکات عضلات ، چین هایی بر چهره ظاهر می شود ، به مرور زمان فرم می گیرد و با گذشت زمان چین ها بر چهره عمیق می شود. هر چه عضلات پر حجم تر باشد ، چهره چاق تر و هرچه کم حجم تر باشد ، چهره لاغر تر به نظر می رسد. استخوان های چهره افراد نسبت به هم دارای تفاوتهایی است ، به طور کلی نزد بعضی درشت و برخی ظریف است یا قسمت هایی درشت و قسمت هایی ظریف است *  لوازم گریم(گریم و چهره پردازی) ارائه یک گریم کامل و بدون نقص مستلزم آگاهی از تکنیک کار و استفاده از لوازم مناسب گریم است. در خارج از ایران ، کارخانه های مخصوص لوازم گریم موجود می باشد. بطور کلی لوازم گریم با لوازم آرایش ، کاملاض متفاوت است . با در نظر گرفتن ، موجود نبودن مواد اولیه و با توجه به نیاز روز افزون باید سعی شود ، این لوازم از موادی ساده ، بی ضرر و بهداشتی موجود در ایران ساخته شود. در این قسمت ، به شرح لوازم ضروری گریم ، که یک گریمور باید هنگام کار در اختیار داشته باشد می پردازیم. –    فن صحنه –      رنگ و روغن چهره –      قلم مو –       کاردک –       اسنفج –      مداد چرب ، به رنگ سیاه ، قهوه ای ، دودی،قرمز و کرم روشن –      فن خشک چشم، به رنگ های سیاه و قهوه ای –       پودر بی رنگ –    رنگ گونه (روز گونه) خشک و چرب ، به رنگ های نارنجی ، صورتی و قرمز روشن و تیره – رنگ لب (روز لب) ساده ، به رنگهای نارنجی ، صورتی، قرمز، و قهوه ای متمایل به قرمز روشن و تیره –  برس کوچک ابرو –  شانه کوچک ابرو –   مو برای درست کردن ریش و سیبیل به رنگ های مختلف –  چسب ریش و سیبیل –   قیچی نوک تیز ظریف –   شانه دسته دار ظریف ، شانه بزرگ –  برس مویی سر ، به شکل استوانه و برس سیمی پهن –   اسپری موی سر –   سشوار دستی –  کلی فن -الکل سفید طبی –  خون مصنوعی -روغن زیتون -مایع سفید کردن مو – مایع لاتکس – پودر بچه –   گوش پاک کن –   شیر پاک کن –   وازلین –   دستمال کاغذی –   پنبه –   آستون –   شامپو –   حوله –  روپوش –   طراحی گریم و شخصیت سازی با آشنایی به آناتومی چهره ، چهره شناسی ، استفاده از تکنیک های سایه و روشن ، تصحیح ، شناخت رنگ ، توجه به مسائل قیافه شناسی و شناخت رنگ های گریم، می توان چهره های شخصیتهای یک نمایشنامه را با دقت نکات زیر طراحی نمود. *شناخت نمایشنامه (گریم و چهره پردازی) به منظور آگاهی کامل از نمایشنامه و سبک آن لازم است شخصاً نمایشنامه را با دقت بخوانید ، سپس برای آشنایی بیشتر به نحوه ارائه و اجرای نمایشنامه و چگونگی چهره های بازیگران از نظر فرم ، خطوط میمیک آنها در تمرین ها حضور یابید، با آگاهی یافتن از متن و حضور در تمرین ها ، به سبک نمایشنامه واقف خواهید شد. چه گریم در سبک های تئاتر تا حدودی با هم متفاوت است. * نژاد شخصیت ها (گریم و چهره پردازی) دومین مورد ، اطلاع یافتن از نژاد شخصیت های نمایشنامه است . مسلم است که چهره ای از نژاد سفید با موهای طلایی ، با چهره ای از نژاد سیاه و یا چهره ای از نژاد زرد کاملاً متفاوت می باشد.     *ملیت شخصیت ها (گریم و چهره پردازی) سومین مورد ، شناخت ملیت شخصیت ها است. با خواندن نمایشنامه ، آگاه خواهید شد که ماجرا در کدام کشور روی می دهد، واضح است که چهره ای از کشور عربی با چهره ای از کشور فرانسه و چهره ای از کشور اسکاندیناوی با چهره ای از کشور اسپانیا متفاوت است. البته باید دانست که گاه در یک کشور نیز چهره ها با یکدیگر متفاوت است، برای مثال : چهره ای از شمال شرقی ایران (ترکمن) با چهره ای از جنوب ایران (بندر بوشهر)کاملاً تفاوت دارد.در کشور های دیگر نیز همچنین مواردی به چشم می خورد. *زمان نمایشنامه (گریم و چهره پردازی) چهارمین مورد ، زمان است.زمان در گریم بسیار با اهمیت است ، زیرا چهره ها در دوره های مختلف با هم اختلاف دارد، در طی یک قرن نیز چهره ها با هم تفاوت پیدا می کنند.در این قسمت طراح گریم در مورد تاریخ چهره احتیاج به تحقیق دارد، می باید با بررسی طرح های لباس و دکور نمایشنامه در مورد رنگ چهره ، رنگ مو، مدل آنها و مدل ریش و سیبیل در قرن مورد نظر ، به تحقیق بپردازد. *مکان نمایشنامه (گریم و چهره پردازی) پنجمین مورد ،مکان است.باید توجه داشت که نمایشنامه در چه فضایی روی می دهد.در مکانی بدون آفتاب ، بسته و سرپوشیده، مانند کلیسا، زندان یا مکانی باز و آفتابی مانند یک مزرعه ، یک جنگل و یا در مکانی تجملی و پر زرق و برق مانند  کاخ های سلطنتی . باید توجه داشت که در مکان های ذکر شده ، رنگ زمینه چهره ها کاملاً با هم متفاوت است. *موقعیت طبقاتی (گریم و چهره پردازی) ششمین مورد ، شناخت موقعیت طبقاتی است. چهره افراد، از نظر موقعیت طبقاتی با یکدیگر فرق کلی دارد. چهره یک سرمایه دار با چهره یک کارگر ، چهره ارباب با چهره یک کشاورز و چهره یک فرمانروا با چهره یک فرد عادی و غیره ، کاملاً متفاوت است. *سن و شخصیت درونی (گریم و چهره پردازی) سن و شخصیت درونی. سن و شخصیت های نمایشنامه را باید در نظرگرفت ، و همچنین شخصیت اخلاقی ، و درونی هر یک از آنها را ، چه کلاً هدف از گریم ارائه شخصیت مورد نظر بازیگر است و این باید به نحوی باشد که خصوصیات درونی شخصیتی را که بازیگر در نقش آن ظاهر می شود ، به بهترین وجه نمایان سازد. چنانچه نمایش بخواهد از اصول و قاعده ای صحیح پیروی نماید، همزمان با شروع تمرینات نمایش ، نخست طراح دکور بر مبنای سبک نمایشنامه و زمان ، دکور را طراحی  می نماید.صحنه ها را با فضا و رنگ های مختلف مشخص می کند. سپس طراح لباس و گاه نیز خود طراح دکور با در نظر گرفتن موارد فوق و رنگ های دکور ، طرح های لباس را طراحی می نماید. طراحی گریم ، بر اساس سبک دکور ، لباس ، زمان و رنگ های بکار گرفته شده و بخصوص با آگاهی از رنگ نوری که بر صحنه های مختلف تابانده خواهد شد انجام می پذیرد و البته در تمام این موارد نظر و خواسته کارگردان (با تجربه و تحصیل کرده) نیز مطرح است. پس از پایان مراحل ذکر شده ، جلساتی با حضور کارگردان و طراحان ، جهت هماهنگ کردن طرح ها تشکیل می گردد، تا این چهار عامل صحنه با آگاهی یافتن از سبک کار و رنگ آمیزی ، طرحی صحیح عرضه دارند. چنانچه هر یک از این عوامل ، جداگانه برای خود طراحی نماید ، نتیجه کار موفقت آمیز نخواهد بود..نباید فراموش کرد که این چهار عامل یاری دهندگان بازیگر در نقش آفریدن می باشند. از دید روانی چنانچه نتیجه کار این چهار عامل موفقت آمیز باشد ، بازیگر نیز موفق خواهد بود. چنانچه نمایش به کلاه گیس ، ریش و سیبیل ، تکه سازی و صورتک نیاز داشته باشد ، باید قبلاً این وسائل ساخته و تهیه گردد.چند شب قبل از اولین شب اجرای نمایشنامه باید گریم چهره ها انجام شود تا گریمور به فرم و حالات ، خطوط و حجم های چهره بازیگر آشنا شود و نیز بازیگر به گریم چهره خود عادت نماید، بخصوص برای گریم های سنگین و صورتک ، باید بارها تمرین شود. معمولاً سه شب قبل از اولین شب اجرای نمایش ، تمرین هایی با دکور ، لباس ، گریم و نور انجام می پذیرد ، که در این تمرین ها چهره بازیگران باید از زوایای مختلف سالن دیده شود ، عیوب یاد داشت و سپس رفع گردد، تا برای اولین شب اجرا ، چهره هایی بدون عیب ارائه گردد. *شبیه سازی (گریم و چهره پردازی) اغلب در نمایش های تاریخی و یا نمایشی از زندگی یک شخصیت معروف ، نیاز به بازیگر شبیه شخصیت مورد نظر ، می باشد. کارگردان نخست باید بازیگر را از نظر فرم چهره ، اندازه های اعضای چهره ، سپس اندازه قد و هیکل شبیه شخصیت مورد نظر انتخاب نماید.اگر چهره شخصیت مورد نظر به فرم چهار گوش است ، چهره بازیگر نیز باید به فرم چهار گوش یا تا حدود به این فرم چهره نزدیک باشد ، مانند : چهره به فرم مستطیل ، که به آسانی می توان آنرا تبدیل به فرم مربع نمود. مسلم است که تغییر بعضی از فرمهای چهره به فرم های دیگر تا حدودی مشکل است . مانند : تبدیل چهره با فرم مثلث و استخوانی به چهره ای به فرم گرد و گوشت آلود. اندازه های اعضای چهره ، مانند: طول بینی ، فاصله چشم ها ، فاصله مابین بینی و لب و غیره ، نیز باید در شبیه سازی در نظر گرفته شود. با نزدیک بودن فرم و تا حدودی اندازه های اعضای چهره بازیگر به شخصیت مورد نظر ، گریمور می تواند با گذاردن تصویر در مقابل خود ، چهره بازیگر را با عمل تصحیح و تکنیک سایه و روشن ، با در نظر گرفتن فرم ابروها و چشم ها ، خطوط و حجم ها و احتمالاً ریش و سیبیل و با گذاردن کلاه گیس ، بازیگر را شبیه شخصیت مورد نظر نماید. در صورتی که بعضی از اعضای چهره بازیگر با چهره شخصیت مورد نظر تطبیق ننماید ، گریمور می تواند ، با تکه سازی مانند : ساختن بر آمدگی ابروها، بینی ، فک و دیگر اعضاء چهره و چسباندن تکه های مورد نظر بر چهره بازیگر و گریم شخصیت مورد نظر را آنطور که باید ارائه می دهد. گاهی نیزدر بعضی از نمایش ها به بدل بازیگر اصلی نیاز می باشد که ، بر صحنه ای باید بازیگر اصلی در مقابل بدل خود قرار گیرد. در این نوع نمایش نیز باید چهره بدل (بازیگر دوم) تا حدودی از نظر فرم و اعضای آن شبیه بازیگر اصلی انتخاب گردد. با شبیه بودن چهره بدل به بایگر اصلی ، برای گریمور تبدیل چهره مشکلی نخواهد بود. چنانچه ، چهره بدل هیچ گونه مشابهتی با چهره بازیگر اصلی نداشته باشد ، می توان از صورتک بسیار ظریف ، شبیه بازیگر اصلی استفاده نماید. این در صورتی است که چهره بدل از نظر فرم و اعضای چهره خیلی بزرگتر و یا کوچکتر از بازیگراصلی نباشد. برای استفاده از صورتک نیز باید تا حدودی فرم چهره ، بخصوص اندازه طول بینی ، فاصله چشم ها ، فاصله بینی با لب و چانه در نظر گرفته شود. چنانکه بدل گفتگو داشته باشد ، صورتک ظریف و نرم از مایع لاتکس ساخته می شود. در صورتی که بدل گفتگو نداشته باشد ، می توان صورتک را از جنس ضخیم تر مانند ( صورتک از باند طبی و چسب چوب ) یا پارچه ظریف مانند ، جوراب نایلون ، باند طبی ، پارچه حریر و ژلاتین و همچنین باند گچی به تنهایی ساخت. پیش از ساختن صورتک ، نخست بر چهره بازیگر اصلی شخصیت مورد نظر را گریم نمایید ، سپس عکسی رنگی (پرتره) از چهره او تهیه نمایید.پس از ساختن صورتک ، پرتره را مقابل قرار داده ، صورتک را بر مبنای رنگ زمینه ، خطوط ، حجم ها احتمالاً ریش و سیبیل و مدل سر (پرتره) ، نقاشی نمایید آرزوی هر بازیگر ، بازی در طیف وسیعی از نقش ها است. برای دستیابی به این مهم ، بازیگر نه تنها نیاز به استعداد دارد بلکه برای شکوفائی هرچه بهتر هنر او یک سری عوامل تکنیکی باید به کمک او بیایند .  یکی از عوامل مهم فن گریم است و کسی که آشنایی با این فن داشته باشد را گریمور ( چهره پرداز ) می نامند که وظیفه اش این است که با تغییرات ظاهری در چهره وسر و دستان و اندام بازیگر شخصیت جدیدی را بوجود آورد تا بازیگر بتواند هرچه چشمگیر تر نقش خود را ایفا کند . امروزه گریم را با آرایش مترادف می دانند ، در صورتی که آرایش با تغییر و تنظیم اجزای سر و صورت هدفی غیر از ایجاد تناسب در چهره برای زیبا تر شدن ندارد اما در گریم نشان دادن شخصیت ظاهری  نقشی است که بازیگر اجرای آنرا بر عهده دارد و این فقط زیبا سازی صرف نیست بلکه ممکن است هدف زشت نمایی نیز باشد. آشنایی با مفهوم گریم ، شامل تاریخچه گریم ، آناتومی چهره و اندام انسان ، آشنایی با طراحی و سایه روشن ، شناخت رنگ ، حجم سازی و شناخت مواد و ابزار گریم است. *زیبایی شناسی یک چهره ایده ال :  (گریم و چهره پردازی) 1-فرم و ابعاد چهره ایده ال : بیضی تخمه مرغی شکل به ابعتد سه واحد در چهار واحد که واحد اختیاری می باشد 2-طول و عرض پیشانی : طول 3 واحد و عرض 1 واحد 3-فرم و اندازه ابرو : فرم ابرو کماتی است محصور بین سه خط فرضی که از چال زنخدان به گوشه خارجی و داخلی چشم و مردک وصل شود و امتداد انها به فاصله عرض یک چشم هلال مذکور را قطع کند نکته : *طول ابرو : محصول بین دو خط فرضی از چال زنخدان وصل به گوشه خارجی چشم *قله ابرو : از چال زنخدان به مردمک چشم وصل و ادامه پیدا می کند که قله ابرو می تواند شخصیت را در صورت تغییر دهد. *قطر ابرو : بر مبنا طول صورت ارزیابی می شود برای صورت های پهن ابرو باریک و کوتاه و برای صورت های باریک و کشیده ابرو پهن و اندازه ان بلند باشد 4-طول و عرض چشم : طول یک پنجم صورت و عرض یک چهارم واحد ( یک چهارم طول بینی یا یک دوازدهم کل صورت ) 5-فاصله چشم از ابرو به اندازه یک چهارم واحد 6-فاصله دو چشم از هم به اندازه طول یک چشم یعنی یک پنجم عرض صورت 7-طول ، عرض و سطح بینی : طول یک چهارم واحد ، عرض یک پنجم عرض صورت ، سطح بینی یک چهارم عرض بینی 8-قطر لب بالا : دوپنجم فاصله شکاف دهان تا زیر بینی 9-قطر لب پایین یک دوم فاصله شکاف دهان تا زیر بینی 10-فاصله شکاف دهان تا زیر بینی یک سوم واحد 11- فاصله شکاف دهان تا هلال چانه یک سوم واحد 12- فاصله شکاف دهان تا زیر چانه دو سوم واحد 13- طول شکاف دهان یک پنجم عرض صورت یا طول یک چشم 14-طول گوش یک واحد به شرط ان که از جام چهره خارج نباشد *برای ایجاد پیری و مقایسه ان با جوانری در چهره باید محل قرار گرفتن خط ها و سایه های تیره و روشن در کنار یک دیگر را به خاطرمان بسپاریم رنگ های روشن برجسته و نزدیک تر و بزرگتر نشان می دهند و رنگ های تیره  عقب تر کوچکتر و دور تر نشان می دهند. *شناخت پوست : بسیار با اهمیت است چون هر پوستی نیاز به مواد خاص خود دارد. آشنایی با انواع پوست : 1-پوست های معمولی یا نرمال ( منافذ طبیعی و پوست خوش رنگ است ) 2-پوست های چرب (دانه های سر سیاه ، جوش های چربی و خلل فرج های باز چربی در ان دیده می شود ) 3-پوست خشک (کشیده یا شیشه ای که دارای شیار های ریز ریز است ) 4-پوست مختط و حساس و لکه دار *پاکسازی پوست : پس از شناخت صحیح پوست و نطافت کامل درست های گریمور انجام می شود *انواع پاک کننده ها : (گریم و چهره پردازی) 1-پاک کننده چرب (برای پوست های خشک) 2-پاک کننده خشک یا الکلی ( برای پوست های چرب ) 3-پاک کننده گیاهی ( برای بستن منافذ ) طرز استفاده با شناخت صحیح پوست و انتخاب پاک کننده مناسب با یک پنبه تمامی الودگی های سطح پوست را تمیز و پوست را اماده چهره پردازی می کنیم. *اشنایی با رنگ های پوست : 1-رنگ های مکمل : رنگ هایی که در دو طرف قطر های دایره رنگ می باشند و از ترکیب انها خاکستری رنگی به دست می اید. 2-رنگ های سرد : که از خانواده ابی بوده و دیرتر دیده می شوند و ایجاد  عمق می نمایند. 3-رنگ های گرم: که از خانواده قرمز هستند و طول موج بلند دارند و ایجاد برجستگی می کنند . *کنتراست : تضاد بین دو رنگ یا دو چیز مانند سیاه و سفید و یا قرمز و سبز *تونالیته : سایه روشنای یک رنگ را تونالیته گویند مثلا از روشن ترین رنگ ابی تا تیره ترین ان دارای بی نهایت رنگ ابی است که به انها تونالیته رنگ ابی گویند *هارمونی : وقتی یک یا چند رنگ در وجه مشترک باشند به ان عامل هارمونی گوییم که در چهره پردازی یا استفاده از تمامی زنگ های از تمامی خواص انها به منطور تغییر دادن یک چهره استفاده می گردد. *آشنایی با رنگ های زمینه پوست ( فون ) :     پودر های رنگی     پودر های بی رنگ     پان کیک های پودری     پان کیک های معمولی     پان کیک های اکواکالرپ     پان استیک ها(رنگ های چسبنده)     پان استیک های درماکالر     پان استیک های مخصوص برای گریم سه بعدی     ویتاکالر     فون لیکویدی     فون های بدن *پولیش کردن(گریم و چهره پردازی)  : روی فون های زده شده با پنبه ای به صورت دورانی عکس عقربه ساعت کشیده تا اضافه فون از روی موها برداشته تا صورت صاف و یک دست شود. *فیکس کردن(گریم و چهره پردازی)  : برای باور اینکه رنگ فون واقعا رنگ صورت است و طولانی تر کردن دوام فون روی صورت پوست را فیکس می کنیم ( با دستمال خیس روی تمام صورت فون زده را به صورت ضربه ای کشیده و با دستمال خشک همان کار را تکرار و اضافی اب و مواد را از روی صورت بر میداریم .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *